wtorek, 23 lutego 2010
życie choć piękne tak kruche jest...
A czas płynie...
płynie jak wody wielka rzeka,
milionami kropli,
co spłynęły łzą spod oka.
Smutku i radości łzy
pienią się i kłębią.
W górze niebo błękitem marzeń lśni.
Na dnie cierpień czarna wstęga.
Subskrybuj:
Komentarze do posta (Atom)

Madzia pisz częściej, czekamy !!!
OdpowiedzUsuń